Menu
Tras unha consulta con máis de 1500 participantes o proxecto de ciencia cidadá abriu unha segunda fase cualitativa para debater, escoitar e contrastar que entende a cidadanía por IA verde, en quen confía para desenvolvela e que condicións esixe para aceptala.
A conversa empezou con palabras positivas: rapidez, alivio, axuda, satisfacción.
Pero aos poucos minutos apareceron outras: culpa, frustración, dependencia, irreversibilidade.
A IA non se percibe como unha ferramenta neutral. Úsase porque funciona, pero tamén xera moitas dúbidas sobre o que delegamos, o que deixamos de exercitar e o que non vemos.
A pregunta xa non é se a IA serve… A pregunta é que custo ten usala.
Unha idea que atravesou o inicio da sesión: a experiencia coa IA depende tanto da ferramenta como de quen a utiliza.
Quen sabe preguntar, contrastar e supervisar obtén mellores resultados. Quen non, pode quedar atrapado entre respostas convincentes, erros invisibles e unha falsa sensación de dominio.
A IA axuda pero non tranquiliza
Sen alfabetización, non hai negocio
“Verde” non basta
Confiamos máis en quen non parece vendela
Os escenarios debatidos mostraron que un proxecto de IA non se acepta automaticamente por presentarse como sostible.
O grupo reclamou condicións: A sustentabilidade importa.
Pero non substitúe á seguridade, a utilidade nin a xustiza territorial.
PROXIMAMENTE Todos os resultados na nosa web!